Nieuwe EU-drinkwaterrichtlijn vereist risicobeoordeling

Na ongeveer 23 jaar en enkele tussentijdse wijzigingen is op 12 januari 2021 een volledig nieuwe EU-drinkwaterrichtlijn in werking getreden. De richtlijn moet uiterlijk 12 januari 2023 door de lidstaten in de nationale wetgeving zijn opgenomen. De vereiste risicobeoordelingen en de Europese lijst van toegestane grondstoffen, materialen en stoffen zal grote gevolgen hebben voor de installatiewereld.

Met de nieuwe drinkwaterrichtlijn streeft de Europese Commissie twee algemene doelen na: enerzijds moet worden gezorgd voor ‘een hoog niveau van bescherming van het milieu en de menselijke gezondheid tegen de negatieve effecten van verontreinigd drinkwater’. Anderzijds moet rekening worden gehouden met de herziene versie van het eerste Europese burgerinitiatief ‘Right2Water’. De richtlijn moet uiterlijk op 12 januari 2023 in de nationale wetgeving zijn opgenomen. Er zijn vijf terreinen waarop de grootste veranderingen zich afspelen.

Kosteloze distributie van drinkwater

Eén van de belangrijke doelstellingen van de aanpassing van de drinkwaterrichtlijn is verbetering van de kwaliteit van het drinkwater (kraanwater) in leidingen, waardoor ook de CO2-uitstoot en het verbruik van plastic verminderen. Om dit te bereiken, zijn de lidstaten verplicht om drinkwater in publiek toegankelijke en openbare gebouwen gratis of tegen een kleine servicevergoeding – bijvoorbeeld voor klanten van restaurants, kantines en tankstations - beschikbaar te stellen.
De Raad van de Europese Commissie gaat er verder vanuit dat beter geïnformeerde burgers meer vertrouwen krijgen in de kwaliteit van het kraanwater, waardoor de consumptie toeneemt. Daardoor zou er minder fleswater geconsumeerd worden, wat de hoeveelheid plasticafval vermindert. Bovendien leidt minder transport (van water in flessen) eveneens tot een beperking van de uitstoot van broeikasgassen zoals CO2.

Watermanagementsysteem

Het is zinvol om de risicobeoordeling van drinkwaterinstallaties uit te voeren op basis van het Water Safety Plan (WSP) van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO).

Bron: NEN