Ook op zoek naar nieuwe mensen?

Bijna elke installateur heeft dringend extra mensen nodig. Maar het lukt ons nauwelijks jonge collega’s te vinden. Hoe komt dat? Is de vijver bijna leeg of smaakt ons ‘aas’ niet meer zo lekker? Het is kortom tijd voor verandering, het roer moet om. Als wij nieuwe collega’s willen, moeten we naar ze luisteren en moeten we ons aanpassen. Simpel.

De behoefte aan nieuwe medewerkers in de installatiebranche blijft hoog en dus alarmerend. Op dit moment telt de totale branche zo’n 20.000 vacatures. Dat zijn niet alleen banen in de bouw, maar ook jobs als projectleider, technisch-tekenaar en adviseur. En de verwachting is dat dit aantal zelfs gaat verdubbelen binnen vijf jaar. Omdat de instroom van leerlingen die voor de techniek kiezen, verder blijft dalen.

‘Maakt niet uit wie’

In combinatie met de meer dan ambitieuze energietransitieplannen van de overheid, zorgt deze situatie bij menig installateur voor stress, flinke stress. Overal om mij heen hoor ik dezelfde geluiden: ‘ik heb mensen nodig en gauw ook. Maakt niet uit, wie.’ Dit klinkt logisch, maar juist deze toevoeging, heeft enige nuancering nodig, want het maakt wel degelijk uit, wie. Een capabele, goed opgeleide en zelfstandig opererende monteur of adviseur, verzet twee keer zoveel werk als een gemiddelde medewerker met die functie. En maakt waarschijnlijk twee keer zo weinig fouten. Wat ik ermee wil zeggen is dat kwaliteit minstens zo belangrijk is als kwantiteit. Daarbij kun je beter - in plaats van je sip te staren op ongevulde vacatures - je richten op het werven of creëren van excellente medewerkers. Dat is een stuk realistischer. De branche zal straks bestaan uit bedrijven die met een minimaal aantal medewerkers, maximale resultaten proberen te behalen.

Andere werkgevers

Om dit te bereiken, zijn vooral … andere werkgevers nodig. Te vaak hoor ik collega-ondernemers klagen over hun personeel: dat ze pas om half acht op de bouwlocatie zijn, dat ze tussen de middag hun kinderen van school moeten halen en dat ze om vier uur alweer vertrokken zijn, omdat ze thuis voor het gezin moeten koken. Belachelijk, vinden we dat. Dat kan zijn, maar …presteren ze ook minder? Zijn ze minder gemotiveerd, minder verantwoordelijk en denken ze minder na? Het zou goed kunnen zijn dat juist deze ‘nieuwe’ medewerkers slimmer zijn, beter weten wat ze willen en dus scherper naar een vacature-omschrijving kijken dan u en ik ooit vroeger deden. En als zij woorden zien als ‘aanpakken’, ‘keihard werken’ en ‘lange dagen’, lezen ze waarschijnlijk door. En terecht.

Vastgeroest

Jonge, veelbelovende mensen zitten namelijk anders in elkaar dan de groep veertigers-vijftigers. Ze hebben andere behoeften en zoeken iets anders in het leven. Als branche doen we er verstandig aan deze collega’s onderdak te bieden en naar ze te luisteren. Ook omdat ze ons kunnen verrassen, met nieuwe inzichten en uitdagingen. Heerlijk lijkt mij, want als branche zijn we inmiddels wel een beetje vastgeroest, toch?