IJsvrij, ook in de baas zijn tijd?

In januari lag ons land bedekt onder een fors pak sneeuw. Een groot aantal mensen profiteerde van deze unieke omstandigheden door… een aantal dagen thuis te gaan werken. Is er die week überhaupt wel gewerkt? Of was het in de praktijk toch vooral: ijsvrij? 

Corona heeft ons in menig opzicht veranderd. Zo zijn we anders gaan denken over thuiswerken. Tot voor 2020 was dat fenomeen nauwelijks bekend en vaak onbespreekbaar. Niet zozeer omdat de technische mogelijkheden daartoe ontbraken, maar omdat het ‘not done’ was: werken deed je op kantoor, ontspannen thuis. Twee gescheiden werelden. 

Sinds 2020 zijn die werelden samengekomen en lijkt hybride werken voor menig werknemer de nieuwe norm. Op zoek naar meer flexibiliteit, naar minder reistijd en naar een betere balans tussen werk en privé, kiest inmiddels meer dan de helft van de beroepsbevolking ervoor regelmatig vanuit de eigen woonomgeving de werkweek vol te maken. Wat ooit als een tijdelijke noodoplossing begon, is daarmee uitgegroeid tot een structureel onderdeel van de werkcultuur. 

Cloud

Want hybridewerken is populair, vooral bij het kantoorpersoneel. Voor hen is deze digitale manier van werken vaak ook toegankelijk. Wat zij hiervoor enkel nodig hebben is een laptop en een ‘Cloud’-omgeving. Voor een groot aantal buitendienstmedewerkers ligt deze situatie echter volstrekt anders. Als ik naar onze branche kijk, zie ik juist dat zij onmisbaar zijn voor onze projecten. Daarom verwachten we van hen dat ze op locatie werken, altijd en overal. 

IJsvrij

Is dit eerlijk? Nee. Maar deze situatie wordt nog minder ‘zuiver’ als je kijkt hoe de BV Nederland reageert als ons land opeens bedekt is met een dikke laag sneeuw. Zoals in januari. Van het ene op het andere moment kozen we voor de ski, voor de sneeuwpop en voor de slee. Naar nu blijkt, prefereerde 1 op de 3 medewerkers die week het thuiswerken boven een ‘dagje kantoor’. Dit waren dus vooral medewerkers die zich deze vorm van ijsvrij konden permitteren. Voor alle anderen, wachtte een glibberbaan op een van de vaderlandse snelwegen. 

Van vrmibo naar domibo

Is dit eerlijk, vraag ik u wederom. Nee, allesbehalve. Volgens mij zijn we dan ook een beetje doorgeschoten in de vrijheden rondom het thuiswerken. We zien het namelijk ook als een manier om allerlei noodzakelijke priveklusjes op te knappen. Een voorbeeld: wie van u neemt nog een dag vrij als de loodgieter het riool komt ontstoppen? Of: wie van u reist er nog op maandag of op vrijdag naar kantoor? Bijna niemand. Daarom is tegenwoordig de vrijmibo bij gebrek aan ‘vrijdag bezetting’ vervangen door de domibo!

Het onvermijdelijke gevolg van deze ‘vrijheden’ is een daling van onze arbeidsproductiviteit. Nederland staat inmiddels op de elfde plaats van landen met de hoogste arbeidsproductiviteit ter wereld. Voor het eerst in tien jaar, staan we buiten de top 10. Ook daarom pleit ik voor een herijking van het thuiswerken. Let wel, geen afschaffing, maar wel een druk op de resetknop, die er weer voor zorgt dat het bedrijfsbelang minstens gelijkwaardig wordt aan het eigenbelang.