‘De beste monteur? Die staat om half zes klaar’

Remco Pronk uit het Friese Jubbega werd afgelopen jaar uitgeroepen tot Beste Monteur van Nederland. Voor de 35-jarige elektromonteur is het de kroon op z’n werk. “Mijn geheim? Passie voor het vak. Dat mis ik vaak bij de jonge generatie. De laatste vijf stagiairs heb ik naar huis gestuurd, omdat ze niet bereid zijn hard te werken.”

Remco Pronk is geboren met twee rechterhanden. Als ukkepuk van 5 repareerde hij al zelf z’n speelgoed. “Als de ketting van mijn skelter eraf lag, fikste ik dat zelf. Ik verving de remblokjes. De wielen. En ’s zomers timmerde ik hele boomhutten in elkaar. Ik vond het heerlijk om met mijn handen dingen te maken.”
Als tiener, Remco zat inmiddels op het VMBO, ging hij regelmatig met z’n vader mee op pad. “Mijn pa had een installatiebedrijf. Elk vrij uurtje ging ik met hem mee. Ik werkte keihard en was heel leergierig. Ik ben ervan overtuigd dat hier de basis is gelegd voor mijn latere loopbaan.”

Inmiddels heeft Remco een mooi bedrijf in de elektrotechniek opgebouwd. En tot z’n grote verrassing werd hij afgelopen jaar uitgeroepen tot Monteur van het Jaar. Grinnikend: “Die prijs liep ik nog bijna mis, omdat ik werd gebeld door een 088-nummer. Dat vertrouwde ik niet, dus ik drukte het belletje weg. Toen ze later nog een keer belden, bleek het de jury te zijn van Monteur van het Jaar.”
Sindsdien is er veel gebeurd. “Door die prijs stond ik opeens volop in de spotlights. Mijn telefoon stond roodgloeiend. Leveranciers, vertegenwoordigers, collega-installateurs... iedereen belde me om mij te feliciteren.”
O ja, en Remco heeft de voicemail van de bedrijfstelefoon veranderd. “Als ik niet kan opnemen, krijg je de tekst: ‘De beste monteur van Nederland is op dit moment even druk. Hij probeert zo snel mogelijk te antwoorden.’ Haha, lachen toch?!”

Maar wat is nou Remco’s geheim? Wat maakt hem dé beste monteur? “Ik hou van mijn werk. Ik ben dol op zogenoemde vreemde storingen. Bijvoorbeeld als iemand een onverklaarbaar probleem heeft met z’n verdeelindeling (meterkast) en ik moet zes keer nadenken hoe ik het kan oplossen. Als ik het dan uiteindelijk gefikst heb, kan ik daar zo van genieten. Wij doen alles: van riool en zonnepanelen tot thuisaccu’s en cv-ketels. We maken van alles mee. In een oud pand in Sneek vond ik eens, achter een bundeltje timmerhout, een 100 jaar oude poster van de kruidendrank Sonnema Berenburg. Die hangt nu op kantoor. En laatst trof ik in een meterkast van een gebouw in Groningen een tijdklok uit 1936 aan. Dat is toch geweldig?”

Valt er dan niets te mopperen voor de beste monteur van Nederland? Toch wel. “Ik heb wel moeite met de mentaliteit van de jeugd. We zijn een erkend leer- en werkbedrijf. We krijgen regelmatig stagiairs. Als ik iemand zeg dat we de volgende ochtend om half zes bij de carpool verzamelen, hoor ik vaak: ‘Denk je dat ik vanavond niks te doen heb?’ En vervolgens krijg ik twee uur ’s nachts een appje dat-ie ziek is. De laatste vijf stagiairs heb ik al snel ontslagen. Maar gelukkig zijn er ook goede jongens bij. Ik heb nu een Eritreeër in dienst genomen. Dat is een ongelofelijke kanjer.”