Fouten maken mag…, het gebeurt toch!

Samenwerken in de bouw: hoewel we het gelukkig steeds vaker doen, blijkt het in de praktijk soms knap lastig. Vooral bij conflicten en problemen. Dan trekken we ons meteen terug en leggen we de schuld bij de ander. Bang als we zijn voor de waarheid - dat we misschien een fout hebben gemaakt - of voor de verantwoordelijkheid: dat we niet in staat zijn met een goede oplossing te komen.

Hoe kun je het beste met elkaar samenwerken? Er zijn honderden congressen over georganiseerd en duizenden managementboeken over geschreven, maar weten we het antwoord? Het lijkt er af en toe op dat al die tips en suggesties niet aan de bouw- en installatiewereld zijn besteed. In de praktijk vindt het gros van ons ‘samenwerken’ namelijk best lastig. Samen voelt dan vaak ‘twee keer alleen’, zeker als het even tegenzit, als er ergens een probleem is. In plaats van elkaar dan diep in de ogen te kijken en elkaar de helpende hand te reiken, kiezen we instinctief vaak voor het verwijt. We geven de ander meteen de schuld, schuiven het probleem van ons weg en verwijzen naar onze contractuele afspraken. Alsof samenwerken uitsluitend iets is dat je in goede tijden doet!

Onze opdrachtgever

Hoewel de voorbeelden van dit soort situaties talrijk zijn, blijf ik dit gedrag opmerkelijk en onbegrijpelijk vinden. Ik snap niet waarom je wel energie steekt in elkaar de schuld geven, maar niet in het samen naar een oplossing zoeken. Dit alles wijst volgens mij op een gebrek aan vertrouwen in de ander, maar ook - en dat is wellicht nog relevanter - op een gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel. Het lijkt erop alsof we dan vergeten zijn voor wie we dit alles doen: onze opdrachtgever. Samen met hem hebben we afspraken gemaakt, ook over het nakomen van verplichtingen. En als jij in gebreke blijft, is vooral je opdrachtgever daar de dupe van. Is dat fair?

3 weten meer dan 2

Nee. De opdrachtgever heeft recht op de beste vorm van samenwerking. Ook - of juist - als er opeens een kink in de kabel komt. Maar in plaats van onze ‘problemen’ dan met hem te delen, kiezen we er als conflicterende partijen vaak voor dit te verzwijgen. Het maakt ons niet alleen weinig open en weinig eerlijk, we geven onze opdrachtgever op deze manier ook niet de kans zelf met een oplossing te komen. Los van dat 3 meer weten dan 2, leidt een frisse kijk van een externe partij vaak tot opmerkelijke ideeën en constructieve oplossingen, alsook tot een handreiking en begrip.

Keeper

De belangrijkste les is echter de acceptatie dat problemen en conflicten nu eenmaal bij elke vorm van samenwerking horen. Al is het maar omdat mensen fouten maken. En omdat je dit niet kunt voorkomen, gaat het er dus om hoe je ermee omgaat: scheld je je keeper die een bal loslaat, de huid vol of steun je hem en probeer je samen met hem de gelijkmaker te maken? Van het eerste gaat hij namelijk niet beter spelen….