Een tablet voor elke gast in het zorghotel
Iedereen die binnenkomt krijgt eerst even les over hoe de tablet werkt die je in je handen gedrukt krijgt, om er meteen mee te spelen, zonwering bedienen, eten bestellen, even babbelen met iemand van het personeel die een eindje verderop zit in het gebouw. Zo’n ding wil je wel mee naar huis nemen. De directie van het zorghotel investeert graag in dergelijke gebouwautomatisering. Zo zorg je dat iedereen hier wil revalideren en niet ergens anders, zelfs als het iets duurder is dan dat de verzekering vergoedt.
We deden daar een workshop onder de titel XS2HiTek, om andere zorgcentra en projectontwikkelaars te leren hoe en waarom je zoiets doet. De verhalen gingen nauwelijks over techniek. Maar ja vanuit de branche gebouwautomatisering zaten er wel wat techneuten in de zaal. De discussie ging prompt, vrij voorspelbaar, over topdown automatisering versus bottom up. Een systeem waar alles aan hangt, goed controleerbaar, versus allerlei systeempjes in een netwerk. Het tij is niet te keren, het wordt het netwerk, de topdown believers moeten zich aanpassen. Wel geïntegreerde netwerken natuurlijk, flexibeler, als je het goed doet, bedrijfszekerder, er mag iets uitvallen, en zeker gebruikersvriendelijker.
Dat het er aan het begin en aan het einde om gaat ‘wat je ermee kunt’, die denkslag is moeilijk, vooral voor werktuigbouwers. Misschien wel het mooiste voorbeeld van één van de toepassingen: patiënten met dementie worden automatisch met muziek of anderszins afgeleid als ze in een gevaarlijke situatie dreigen te komen.
Zo gaan we dat doen, ook later dit jaar op 4 en 5 november tijdens de Nationale Conferentie Gebouw Automatisering. Doen we in het CORPUS gebouw in Leiden. U weet wel dat museum waar je binnen door de ingewanden van een reusachtig mens kunt lopen. Niet voor niets dáár, de MENS staat centraal bij gebouwautomatisering. Staat zelfs in de missie van de brancheorganisatie.
Natuurlijk, natuurlijk, er zijn vertaalslagen nodig naar de techniek en technologie. En we moeten niet gaan zitten wachten tot gebruikers ergens om gaan vragen. Als Apple dat had gedaan, dan was de iPhone er nooit gekomen. Dat hebben we vorig jaar al geleerd op de conferentie. En zeker, er moet nog best het een en ander gebeuren om te zorgen dat het allemaal, altijd echt werkt. Maar gek genoeg, het acceptatieniveau van een iPhone die even uitvalt is vele malen hoger dan tocht of een deur die niet meer dicht gaat. Je kunt er niets aan doen want dat komt door een computer waarvan niemand in het gebouw zelfs weet waar hij staat, laat staat hoe daar een setting in moet worden veranderd. ‘ in the cloud’ heb je daar geen LAST van. Die onzichtbare computers nemen elkaars functie over zonder dat je het hoeft te weten. Gaat er iets mis? Je hebt je tablet toch. Daarop pas je gewoon aan wat er anders moet. Batterij leeg? Pak je toch lekker een andere bij de receptie.
Blijft natuurlijk gewoon staan dat je de basis voor zo’n bottom up aanpak, de infrastructuur moet laten ontwerpen, configureren en implementeren door mensen met verstand van zaken, die werken volgens gestructureerde en traceerbare methodes. Zelfs het wóórd ‘installatie’ heeft daar niets meer mee te maken. www.conferentiegebouwautomatisering.nl www.gebouwautomatisering.org
