Met 34 vrachtwagens vol kachels redden we mensen in ijskoud Oekraïne

Ik zat aan de keukentafel en bladerde door mijn ochtendkrant. Mijn oog viel op een kort berichtje: 'Door oorlog getroffen Oekraïne vreest koudste winter ooit'. In het artikel stond dat de temperaturen konden dalen tot ver onder de -20. Mensen zaten in kapotgeschoten huizen en omdat de Russen bewust de electriteitscentrales hadden aangevallen, zaten duizenden mensen in de vrieskou. Ze waren bang om dood te vriezen.

Ik veerde op van mijn stoel. Dit konden we toch laten gebeuren. Ik zocht contact met een dominee uit Oekraïne en vroeg hoe ik kon helpen. “De mensen hebben gaskachels nodig. Heel veel gaskachels.”

Nog diezelfde dag hobbelde ik langs de directeur van warmteleverancier Gimeg. Dat bleek een enorm toffe peer. En dus kachelden we even later letterlijk, met een touringcar vol gasverwarmingen en een vuistjevol installateurs, naar Oekraïne.

Wat ik daar meemaakte, was werkelijk bij de wilde spinnen af. Ik stapte binnen bij Julia en haar 9-jarige dochtertje Masha. Hun huisje was een ravage. Een bombardement had grote gaten in de woning geslagen. Alle ramen waren eruit geblazen. En het allerergste: Julia's man had het bombardement niet overleefd. Daar stond ik dan met 'slechts' een kachel en een voedselpakket in mijn handen. Och, wat voelde ik me nederig. En toen gebeurde het. Julia viel me huilend in de armen en zei: “Weet je wat het voor ons betekent dat jij helemaal uit Nederland bent gekomen om ons te helpen?” Toen wist ik: deze actie bracht de mensen hoop en veerkracht.

Julia en Masha gaven onze actie Kachels voor Oekraïne een gezicht. Heel Nederland zag het koudeleed van de kleumende Oekraïners en doneerde massaal een gaskachel. Zelfs gedetineerden in de Nederlandse gevangenissen sloegen de handen uit de mouwen en begonnen kachels te maken. Inmiddels hebben we 34 vrachtwagens met 11.000 kachels in konvooi naar het ijskoude Oekraïne laten rijden. 

Terwijl ik dit schrijf sta ik samen met oud-wereldkampioen boksen en huidig burgemeester van Kiev, Vitali Klytsjko, gaskachels uit te delen aan de meest kwetsbare mensen. Zo helpen we gehandicapte kinderen, ouderen en mensen in zwaar beschadigde huizen de winter, die vandaag -28 aantikte, te overleven. Het was niet zonder gevaren. Soms moesten we in allerijl een schuilkelder in duiken, omdat de raketten ons om de oren vlogen.

Maar wat ben ik trots. Trots op alle warmteleveranciers, installateurs en andere kanjers uit de branche die ons geheel belangeloos helpen gesteund. Samen hebben we het verschil gemaakt. Namens alle Oekraïners: djakuyu! Oftewel: heel erg bedankt!